طاقـبســـــــــتان

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را

که به ماسوا فکندي همه سايه‌ي هما را

 

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين

 

به علي شناختم به خدا قسم خدا را

 

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

 

چو علي گرفته باشد سر چشمه‌ي بقا را

 

مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ

 

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

 

برو اي گداي مسکين در خانه‌ي علي زن

 

که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را

 

بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من

 

چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا

 

بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب

 

که علم کند به عالم شهداي کربلا را

 

چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان

 

چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را

 

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

 

متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را

 

بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت

 

که ز کوي او غباري به من آر توتيا را

 

به اميد آن که شايد برسد به خاک پايت

 

چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

 

چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان

 

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

 

چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم

 

که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را

 

«همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهي

 

به پيام آشنائي بنوازد و آشنا را»

 

ز نواي مرغ يا حق بشنو که در دل شب

 

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

 

 

شهریار

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در ۹۴/۰۴/۲۰ساعت 0:5 توسط حمید رضا امینی |

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم          بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

 

به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم          به گفت و گوی تو خیزم به جست و جوی تو باشم

 

به مجمعی که درآیند شاهدان دو عالم          نظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشم

 

به خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبم          ز خواب عاقبت آگه به بوی موی تو باشم

 

حدیث روضه نگویم گل بهشت نبویم          جمال حور نجویم دوان به سوی تو باشم

 

می بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوان          مرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشم

 

هزار بادیه سهلست با وجود تو رفتن          و گر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم

 

نوشته شده در ۹۴/۰۴/۱۹ساعت 23:52 توسط حمید رضا امینی |

میخوام یه قصری بسازم ، پنجره هاش آبی باشه

من باشم و تو باشی و یک شب مهتابی باشه

میخوام یه کاری بکنم ، شاید بگی دوستم داری

میخوام یه حرفی بزنم ، که دیگه تنهام نذاری

امشب میخوام تا خود صبح ، فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت . خدا خدا خدا کنم

خدا خدا خدا کنم...

میخوام برات از آسمون ، یاسای خوشبو بچینم

میخوام شبا عکس تو رو ، تو خواب گلها ببینم

میخوام یه جادوت بکنم ، همیشه پیشم بمونی

از تو کتاب زندگی ، یه حرف رنگی بخونی

امشب میخوام برای تو یه فال حافظ بگیرم

اگر که خوب در نیومد ، به احترامت بمیرم

امشب میخوام رو آسمون عکس چشاتو بکشم

اگر نگاهم نکنی ، ناز نگاتو بکشم

امشب میخوام تا خود صبح ، فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت ، خدا خدا خدا کنم

خدا خدا خدا کنم...

میخوام برات از آسمون ، یاسای خوشبو بچینم

میخوام شبا عکس تو رو ، تو خواب گلها ببینم

میخوام كه جادوت بکنم ، همیشه پیشم بمونی

از تو کتاب زندگی ، یه حرف رنگی بخونی

میخوام تو رو قسم بدم به جون هر چی عاشقه

به جون هر چی قلب صاف ، رنگ گل شقایقه

یه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نمیشه

فکر نکنی اگه بری ، زندگی کمرنگ نمیشه

امشب میخوام تا خود صبح ، فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت ، خدا خدا خدا کنم

خدا خدا خدا کنم...

"مريم حيدرزاده"

نوشته شده در ۹۴/۰۴/۱۹ساعت 23:38 توسط حمید رضا امینی |

الواح و ده فرمان حضرت موسی چیست ؟
هنگامی که سه ماه از خروج بنی اسرائیل از مصر گذشته بود حضرت موسی علیه السلام ماموریت یافت برای گفتگو با خداوند به بالای طور(کوه) سینا برود . وی در آنجا دو لوح د ریافت کرد که فرمانهای خدا ب رآن نقش بسته بود . قرآن کریم از الواح به صیغه جمع نام می برد ( اعراف:145). از جمله آن فرمانها ده حکم بسیار مهم است که به ده فرمان مشهور است :
1. برای خود خدایی جز من نگیرید.
2. به بت سجده نکنید.
3. نام خدا را به باطل نبرید.
4. شنبه را گرامی بدارید.
5. پدر ومادر را احترام کنید .
6. کسی را به قتل نرسانید.
7. زنا نکنید.
8. دزدی نکنید.
9. بر همسایه شهادت دروغ ندهید.
10.به اموال و ناموس همسایه طمع نورزید.

نوشته شده در ۹۴/۰۴/۱۸ساعت 12:50 توسط حمید رضا امینی |

 

حواست باشد.... 

 

داریم جایی "زنـدگـــی" میکنیم کـه:

 

هَرزگی "مـُـــــد" اســت (!)

 

بی آبرویــی "کلاس" اســـت (!)

 

مَســـــتی دود "تَفـــریــح" اســـت (!)

 

رابطه با نامحرم "روشــن فکــری" اســت (!)

 

گــُـرگ بــودن رَمـــز "مُوفقیت" اســـت (!)

 

بی فرهنگی "فرهنگ" است(!)

 

پشت به ارزش ها واعتقادات کردن نشانه "رشد ونبوغ" است(!)

 

و......................

 

خدایا ممنون که نه باکلاسم نه روشنفکر ونه... فقط تو رو میخواهم و بس

 

و تو ای همسنگر

 

 

 

مواظب باش

نوشته شده در ۹۳/۰۶/۲۷ساعت 20:27 توسط حمید رضا امینی |


الهی سینه ای ده آتش افروز

در آن سینه دلی وآن دل همه سوز

 
 
هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیست

دل افسرده غیر از آب و گل نیست
 
 
 
دلم پر شعله گردان، سینه پر دود

 
زبانم کن به گفتن آتش آلود
 
 
 
کرامت کن درونی درد پرور

دلی در وی درون درد و برون درد
 
 
 
به سوزی ده کلامم را روایی

کز آن گرمی کند آتش گدایی
 
 
 
دلم را داغ عشقی بر جبین نه

ز
بانم را بیانی آتشین ده
 
 
 
سخن کز سوز دل تابی ندارد

چکد گر آب ازو، آبی ندارد
 
 
 
دلی افسرده دارم سخت بی نور

چراغی زو بغایت روشنی دور
 
 
 
بده گرمی دل افسرده ام را

فروزان کن چراغ مرده ام را
 
 
 
ندارد راه فکرم روشنایی

ز لطفت پرتوی دارم گدایی
 
 
 
اگر لطف تو نبود پرتو انداز

کجا فکر و کجا گنجینه راز؟
 
 
 
ز گنج راز، در هر کنج سینه

 
نهاده خازن تو صد دفینه
 
 
 
ولی لطف تو گر نبود، به صد رنج

 
پشیزی کس نباید زآنهمه گنج
 
 
 
 
چو در هر کنج، صد گنجینه داری

 
نمی خواهم که نومیدم گذاری
 
 
به راه این امید پیچ در پیچ

                                                     مرا لطف تو می باید، دگر هیچ

نوشته شده در ۹۲/۱۰/۱۰ساعت 22:23 توسط حمید رضا امینی |


وجــــــــــــــــــــــــودم

از  تـمــــــــــــــــــــــــــــنّــای

تــــــــــو ســـــــــــرشـــــــار  است

                                            زمان در بستر شب خواب و بیدار است

هــوا آرام، شب خامــوش، راه آســمان ها باز

خیالـــم چـــون کبوترهای وحشـی می کند پــــــرواز

نوشته شده در ۹۲/۰۸/۱۷ساعت 14:8 توسط حمید رضا امینی |


ز چشـم دشمنانت خواب بــردی 

                                   تو گــوی سبقـت از مـهتاب بــردی

                                          نخـوردی آب و حسرت مانـد بـر آب

                                                                               چه زیبا آبــروی آب بــردی

نوشته شده در ۹۲/۰۸/۱۷ساعت 14:7 توسط حمید رضا امینی |


نوشته شده در ۹۲/۰۸/۱۷ساعت 14:5 توسط حمید رضا امینی |


حضرتِ عباسي آمــــد شعــــــر، دستانش طـــلاست

چشــــم شيطان کــور! حالـــم امشب از آن حـال هاست

با عطــش وارد شـــــــويد! اينـــــــجا زمين علـقمه است

مجلـس  لب  تشنــگان  حضــــرت  ســقّا  بــه  پاست

جمـع  بـــي‌ پـايـان  مـا  را  نشمـريـــــــد  آمــــارها

جمع مـا هــر جــور بشماريد هفتـاد و دو تاست

جاي دنجي خـواستي تا با خـدا خلوت کني

اين حسينيه که گفته کمتر ازغارحراست؟

اشک را بگذار تا جاري شود شور افکند

هرچـه پيش آيـد خـوش آيد، اشک مهمان خـداست...

نوشته شده در ۹۲/۰۸/۱۷ساعت 14:4 توسط حمید رضا امینی |


آخرين مطالب
» امیر المومنین علی (ع)
» در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
» اين ترانه هنگامه رو خيلي دوست دارم :
» الواح و ده فرمان حضرت موسی چیست ؟
»
»
» فریدون مشیری
» عباس
» یاحسین
» انسیه سادات هاشمی


Design By : Pichak